Web3 چیست؟

 

برخلاف نسخه‌های قبلی اینترنت، Web3 به افراد این امکان را می‌دهد تا کنترل بیشتری بر داده‌ها و محتوای خود داشته باشند و از انحصارات ایجاد شده توسط شرکت‌های بزرگ فناوری فاصله بگیرند.

 

رمزارزها جزء کلیدی اکوسیستم Web3 هستند. یکی از ایده‌های اصلی Web3 که توسط بنیاد اتریوم ارائه شده است این است که «Web3 دارای پرداخت‌های بومی است : به جای تکیه بر زیرساخت‌های قدیمی بانک‌ها و پردازشگرهای پرداخت، از ارز دیجیتال برای خرج کردن و ارسال پول به صورت آنلاین استفاده می‌کند.»

در web3، ایده مالکیت دارایی ها کلیدی است، و ارزهای دیجیتال نه تنها به عنوان یک وسیله مبادله عمل می کنند، بلکه امکان یک “اقتصاد توکنی” را نیز فراهم می کنند، جایی که کاربران می توانند برای مشارکت در یک پلتفرم، ارزهای رمزنگاری شده را به دست آورند و مسلماً اینترنت منصفانه تر را تقویت کنند.
ارزهای رمزنگاری شده زیرساخت مالی و مکانیسم‌های محرکی را که زیربنای Web3 هستند، فراهم می‌کنند. در نهایت، ارزهای دیجیتال یک روش مستقیم برای پرداخت و مبادله ارائه می‌کنند و کنترل شخص ثالثی را که Web3 تلاش می‌کند از بین ببرد، حذف می‌کنند.

 

NFT ها مالکیت و مبادله کالاهای دیجیتال مانند هنر دیجیتال، موسیقی و حتی املاک مجازی را امکان پذیر می کنند. NFT ها راهی برای اثبات مالکیت و اصالت محتوای دیجیتالی ارائه می دهند که در مدل Web2 امکان پذیر نبود. 

NFTها با اجازه دادن به سازندگان برای توکنیزه کردن کار خود، اقتصاد دیجیتال را دموکراتیزه می‌کنند و مسلماً قدرت اقتصادی را به سازندگان و کاربران باز می‌گردانند که با اصول Web3 همسو است. در نهایت، NFT ها همچنین می توانند به بازیکنان بازی اجازه دهند تا آیتم های درون بازی خود مانند لباس، اسلحه و سایر لوازم آرایشی را داشته باشند، و سپس می توانند بدون دخالت شخص ثالث، آنها را مستقیماً با بازیکنان دیگر مبادله کنند

 

تمرکززدایی ذاتی Web3 باعث می شود که کاربران دارای مالکیت واقعی بر دارایی ها، هویت ها و داده های مجازی باشند. این دارایی‌های مجازی، که اغلب به شکل توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) هستند، می‌توانند مستقیماً روی یک بلاک چین خرید، فروش یا معامله شوند.

در قلب انتقادات، ایده «تئاتر عدم تمرکز» است، که در آن بیان می شود پروژه‌های بلاک چین تنها از نظر نام و نه در ماهیت غیرمتمرکز هستند. بلاک چین‌های خصوصی، سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر VC یا پروتکل‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi) که در آن تنها چند نفر کلید صدها میلیون دلار را در دست دارند، همگی نمونه‌هایی از تئاتر عدم تمرکز هستند.

و علیرغم جامعه پروتکل‌های ظاهراً بدون رهبر، چهره‌های مشخصی وجود دارد. Izabella Kaminska، سردبیر بلاگ FT Alphaville، به قدرت عظیمی اشاره کرد که ویتالیک بوترین، یکی از بنیانگذاران اتریوم، همچنان بر روی شبکه دارد، حتی اگر دیگر در توسعه آن دخالتی نداشته باشد.

در پروتکل های مالی غیرمتمرکز اوضاع خیلی بهتر نیست.  اغلب به زیرساخت‌های متمرکز متکی هستند و با توجه به اینکه به نظر می‌رسد ایجاد بلاک چین‌ها جادوی مخفیانه‌ای است که فقط برای متخصص‌ترین مهندسان محفوظ است، موانع زیادی برای ورود به ایجاد آنها وجود دارد. اما با وجود مشکلاتی که دارد، Web3 پتانسیل زیادی دارد.
این که آیا عملی کردن آنها خیلی ایده آل است یا خیر، چیزی است که کاربران روزمره طی دهه آینده کشف خواهند کرد.