پردازشگرهای پرداخت رمزنگاری به صورت رمپ

پردازشگرهای پرداخت رمزنگاری به صورت رمپ

پردازنده‌های پرداخت ارزهای دیجیتال ممکن است به کسب‌وکارهایی که پرداخت‌های ارز دیجیتال را مستقیماً قبول نمی‌کنند اجازه دهند تا مشتریان بتوانند با آنها پرداخت کنند. 

به عنوان مثال، خودروساز بزرگ هوندا، پرداخت های رمزنگاری شده را نمی پذیرد، اما از طریق FCF Pay، مردم می توانند از بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال برای خرید خودروی هوندا استفاده کنند.

پائولیوس خاطرنشان کرد که آگاهی مردم روز به روز گسترش می یابد زیرا “مردم هر روز می بینند که این گزینه های پرداخت توسط مشاغل کوچک و بزرگ معرفی می شوند” که نشان دهنده افزایش تقاضا برای دارایی های دیجیتال است. به گفته او، این سیگنال‌ها می‌تواند باعث شود که رقبای کسب‌وکارها ” کنجکاو” شوند.

او اضافه کرد که در فعال کردن روش پرداخت با کریپتو «معایب بسیار کمی وجود دارد»، اما در عوض «چندین مزیت ملموس» برای کسب‌وکارهایی که آن را انجام می‌دهند به بار می‌آورد. با توجه به مطالعه Forrester Consulting، به نظر می‌رسد که پذیرش رمزارز مشتریان بیشتری را جذب می‌کند که بیشتر خرید می‌کنند.

BitPay گفت که پردازنده‌های پرداخت شخص ثالث به کسب‌وکارها کمک می‌کند تا با سازگاری با تمامی قوانین محلی موجب پذیرش پرداخت‌های رمزنگاری شده شوند، و همچنانکه آنها شروع به پذیرش پرداختهای کریپتویی می کنند کسب و کارهای جدید را در جامعه کریپتوکارنسی تبلیغ می کنند:

«استفاده از پردازنده‌های پرداخت شخص ثالث به کسب‌وکارها این امکان را می‌دهد تا بدون نیاز به لمس یا نگه‌داشتن کریپتو، پرداخت‌های رمزنگاری شده را بپذیرند و خطرات نوسانی را از بین می‌برد. زمان‌های یکپارچه‌سازی سریع و راه‌اندازی آسان آن را به یک جایگزین ساده و سریع برای استفاده از کیف پول تبدیل کرده است. شرکت‌هایی که از پردازنده استفاده می‌کنند نیز از ردیابی هزینه‌های خود بر اساس سکه‌های مختلف برای اهداف مالیاتی فرار می‌کنند.»

گریسی چن، مدیر عامل صرافی Bitget، در گفتگو با کوین‌تلگراف، گفت که «پذیرش الکترونیکی چیزهای جدید مستلزم آموزش گسترده کاربران برای ایجاد آگاهی و اعتماد است» و کسب‌وکارهایی که از پردازنده‌های پرداخت شخص ثالث استفاده می‌کنند «نقش اساسی در محبوبیت ارزهای دیجیتال دارند.»

در حالی که پردازنده‌های پرداخت شخص ثالث به ظاهر می‌توانند برای فضای ارزهای رمزنگاری‌شده استفاده شوند، شایان ذکر است که استفاده از آن‌ها ماهیت اساسی ارزهای رمزنگاری شده که بر تمرکززدایی و حاکمیت شخصی است را کمرنگ می‌کند. استفاده از آنها همچنین به این معنی است که کسب‌وکارها برای دریافت پرداخت‌های رمزنگاری به یک پلتفرم خارجی متکی هستند که در صورت لزوم تغییر آن در آینده دشوار خواهد بود.

پائولیوس گفت که در برخی موارد ممکن است مدیریت کیف پول‌های خود برای کسب‌وکارها سودمندتر باشد. او گفت که این شرکت ها فقط می توانند از راه حل های open-souce استفاده کنند و پردازنده های خود را اجرا کنند. با این حال، این اقدام با خطرات دیگری همراه خواهد بود، «مانند غربالگری AML [مقابله با پولشویی] یا مدیریت KYC [احراز هویت] زیرا همچنان باید از قانون پیروی کنید و قوانین را رعایت کنید.

او اضافه کرد: کسب‌وکارها تمایل دارند ارزهای رمزنگاری زیادی را همزمان بپذیرند، اما فقط پرداخت‌های دوره‌ای را با یک ارز واحد مانند دلار آمریکا یا یورو به یک حساب بانکی دریافت می‌کنند که راه‌اندازی آن توسط خودتان چالش برانگیز است.

پائولیوس خاطرنشان کرد که کسب‌وکارها همچنین خواهان یکپارچه‌سازی آسان، اعلان‌های تراکنش و توانایی بازپرداخت وجه مشتریان و پذیرش پرداخت‌ها در شبکه‌های مختلف هستند که همه اینها توسط پردازشگرهای پرداخت تسهیل می‌شود.

پائولیوس نتیجه گرفت در حالی که هزینه‌های مربوط به انجام پرداخت‌های ارز دیجیتال با پردازنده‌های پرداخت شخص ثالث وجود دارد، اما این هزینه‌ها «هنوز کمتر از پردازش پرداخت‌های کارتی هستند».

در حالی که پذیرش پرداخت‌های ارز دیجیتال ممکن است برای اکثر مشاغل چالش برانگیز باشد، این موضوع که با مبالغ دریافتی باید چکار کنند به همان اندازه دشوار است. اکثر شرکت‌هایی که پرداخت‌های رمزنگاری شده را می‌پذیرند فوراً وجوه را تبدیل می‌کنند، اما اگر این کار را نمی‌کردند چه می‌شد؟

چرا با کریپتو پرداخت کنیم